Okej, sådant här har väl de flesta varit med om, men nog var det en traumatisk upplevelse om jag fortfarande minns den så tydligt. Så, nu måste jag förstås testa om någon förstår något? Ni som var med? Ni som talar isländska? Ni andra?
Einu sinni þegar ég var lítil stúlka var ég í Danmörku með mömmu og pabba og annarri fjölskyldu. Við bjuggum í litlu húsi í bæ með mörgum sams konar húsum.
Ég var fjögurra ára gömul og þar var líka strákur sem var fimm ára gamall. Við lékum okkur úti milli húsanna.
Strákurinn klifraði upp í tré, en síðan gat hann ekki komið niður aftur. Ég varð að ná í pabba hans.
Ég hljóp heim, opnaði dyrnar og var að stíga inn í húsið þegar ég uppgötvaði að þar sat margt fólk sem ég hafði aldrei séð áður. Þau spiluðu á hljóðfæri og sungu, en þegar ég kom þögnuðu þau og horfðu bara á mig. Ég varð mjög hrædd og lokaði dyrunum aftur.
Svo sá ég mömmu mína. Hún var í næsta húsi!
